Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry
 
AnasayfakapıTakvimKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Özlem..

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Brenda Stormrage
Hufflepuff 5. Sınıf & Bina Başkanı & Takım Kaptanı
 Hufflepuff 5. Sınıf & Bina Başkanı & Takım Kaptanı


Kadın Rp Partneri : İan Joseph Somerhalder (L)
Kan durumu : Safkan..
Mesaj Sayısı : 510
Kayıt tarihi : 19/12/09
Yaş : 24

MesajKonu: Özlem..   Perş. Haz. 24, 2010 10:16 pm

Günün yorgunluğunu üzerinden atmak istercesine rahat kıyafetler giyip göl kenarına doğru yürümeye başladı.Günü kötü geçmesine geçmişti de bunu nasıl sindirebilirdi bilmiyordu.Aklının şu an da ayaklarına verdiği tek emir sakince yürümesiydi.Sevgilisinin de haberi yoktu üstelik.Biliyordu onu görmek ona iyi gelse de bu gece yalnız kalmayı isteyip bunu yapmasıydı düşüncesi.Göl kenarına ilerlerken oranın ıssız olmasını diliyordu.Öyle ya yağmurdan kaçarken doluya tutulmak olmazdı.Salık dalgalı saçlarını tek hamlede sağ omzunda toplamış pelerininde düzeltmişti.Asasını da yoklamayı ihmal etmedi.Göl kenarına geldiğin de ettiği duanın tutmadığını gördüğünde lanetler okumaya başladı.Başıyla selam verir gibi yaparken gözüne sakinliğini koruyan bir yer kestirdi ve oraya doğru hızla ilerledi.Etrafına bakındıktan sonra hızlı bir şekilde kendini yere bıraktı.Poposu acısa da buna aldırmadan yeşilliklerin üzerine uzandı ve ellerini başının altına koydu.Derin nefes alarak gözlerini kapadı .İçine çektiği her nefes içinde bir yerlerin acımasına neden olmasına karşın ağlamak istemiyordu.İçindeki özlemi ,sevgiyi dışarı vuramasa da üzülüyordu.Canından bir parçaydı ne de olsa.Ondan uzak olmaya nasıl üzülebilirdi ki?Yılan olması da onun sadece sinirlerini bozuyordu.Kendince beslediği sevgisini azaltmıyordu.Aklından bu düşüncelerin daha fazla geçmesine izin vermeden hızla gözlerini açtı ve çalılardan çıkan sese doğru başını çevirdi.Gelen sesle beraber bir şey görmeyi beklerken gözleri sadece karanlıkta gezinmekle kaldı.Ne kadar tedirgin olsa da dizlerini göğsünde birleştirdi ve aynı düşünceler aklında çocukluların dan kalma anılarla belirdi.Çocukluğunda bile ona şimdi ki kadar uzaktı.Her vaktini hemen hemen Oce'la harcardı.Onunla yer-içer onunla uyur uyanırdı.Kavga ettikleri anları çok az olmasına rağmen Jace'in de yokluğunu hissetmediği hiç bir gün yoktu.Artık canın acıması göz yaşlarının yanaklarını yıkması ile devam ediyordu.Göle vuran ışıkta beliren gölge korkmasına neden olsa da asasının yanında olması güvende hissetmesini sağlayarak asasını kavradı ve hızla arkasına döndü.Kim var orada?
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Jace Angel Night
Slytherin 5. sınıf & Bina Başkanı & Takım Kaptanı
Slytherin 5. sınıf & Bina Başkanı & Takım Kaptanı


Erkek Rp Partneri : Freja
Kan durumu : Safkan.
Mesaj Sayısı : 416
Kayıt tarihi : 23/01/10
Yaş : 25
Lakap : JC.

MesajKonu: Geri: Özlem..   Perş. Haz. 24, 2010 11:30 pm

Hayatı her zaman sinir bozucu bir derecede zordu. Çocukluğunda yanında sadece kardeşi vardı, kardeşine tapardı çünkü yalnız kaldığı her anda onun yanına gidebilir ve tüm sıkıntılarını anlatabilirdi. Ama aralarındaki yaş farkı ona anlatabileceklerini sınırlardı her zaman. Elbette bir çok yakın arkadaşı vardı ama hiçbiri aileden birinin yerini tutamazdı. Mesela şu anda çok üzgündü ve biriyle konuşmak zorundaydı. Buna mecburdu çünkü içine bir şeyleri attıkça eğlenceli ve çapkın Jace yerini herkese karşı ve herkesle mesafeli olan Jace’e bırakıyordu. Kiminle konuşabilirdi ki genç adam, Tub’da olanlardan sonra Derek ile uzun süre konuşamazdı, çünkü o biliyordu büyük ihtimalle. Aklına Derek’ten önce gelen kişiyle yani Blaise’e bu saatte haber ulaştırması biraz zor olabilirdi, bu tehlikeyi göze alamazdı. Derin bir nefes aldı ve yatağından yavaşça kalktı. Üzerine Celtics basket şortu ve siyah bir sweat geçirip spor ayakkabılarını giydi ve kendini dışarı attı. Amaçsızca Hogwarts’ın açık arazisinde dolanıyordu her zamanki gibi, kendisine selam verenlere aldırmadan ve yavaşça yürüyerek… Hafifçe esen rüzgar sıcak bir havayı beraberinde taşıyarak genç büyücünün yüzünü sıyırdı. Mavi gözlerini havaya kaldırdı ve bir süre gökyüzünü seyretti. Her zamanki gibi uçsuz bucaksız ve mükemmeldi.
Yürüyordu ama nereye gittiğini bilmiyordu. Adımları onu nereye götürürse oraya gidecekti, buna çoktan karar vermişti. Göl kenarına geldiğinde duraksadı; kuzenini görmüştü, canından çok sevdiği ama bunu dışa vurmaktan çekindiği için kendinden uzaklaştırdığı kuzeni Brenda’yı… Kız üzgün görünüyordu, düşünmeye ihtiyacı vardı sanki… Onu izlemeye başladı ve kız çimenliklere uzandığında gözünde çocukluğundan bir anı belirdi.

Babası Night ailesinin diğer üyelerinden gizli olarak kız kardeşleri ile hala görüşüyordu, bu sebeple bahçede kuzenlerinin yanındaydı sarışın çocuk. Kuzenlerini severdi aslında ama onlar kız kıza oyun oynamayı sevdikleri için kendisini hep dışlanmış hissederdi. Aslında o kendini dışlıyordu, oyunlarına katılmak isteğini dile getirememesinin yanı sıra kuzenleriyle pek konuşmuyordu bile. İşte bu yüzden şimdi iki kız gülerek eğlenirken Jace somurtuyordu. Bakışları sürekli kuzenlerinin üzerindeydi, oyunlarına katılmak istiyordu, henüz çok küçüktü yedi yaşlarında bir çocuktu. Gözleri Océ’nin gözlerine değdiğinde hemen bakışlarını kuzeninden uzaklaştırdı. Océ’nin bakışlarında alay ya da nefret vardı, bunu anlamak için fazla küçüktü çocuk ama gözleri Brenda’nınkilerle kesiştiğinde yüzüne hüzünlü bir gülümseme yerleşti; Brenda’nın gözlerinde hüzün vardı ve bu hüznün çocuk için olduğu çok belliydi.

Bir süre çalılıkların arasından kuzenini izledi ve sonra biraz kıpırdandı. Kız çevresinde kim var diye bakarken gizlendi ve onu izledi. Gözleri ışıklı parıldıyordu. Kuzeni tekrar önüne döndüğünde arkasına geçti. Brenda öyle bir yerde yatıyordu ki ayağa kalkmadığı sürece genç adamı göremezdi. Kuzenin ona kim olduğunu sorduğunda gülümsedi ve yavaşça yanına oturup gölü izlemeye başladı. Göl hafif dalgalıydı ve üzerine yansıyan ışınları mükemmel oyunlarla doğaya dağıtıyordu. Başını kuzenine çevirdi ve düşündüklerini ona anlatabilmeyi diledi. Bu imkansız değildi ama zordu, uzun yıllardır bir arkadaş olmayı bırakın doğru düzgün kuzen bile olamamışlardı ama Jace kıza bakarken onu özlediğini fark etti. Kalbinde bir acı vardı, bir eksiklik ve bu Brenda olmadan dolamazdı. “Canım sıkkın…” Kızın kendisini dinlediğini fark ettiğinde dudaklarına alaycı ama bir o kadarda çocuksu bir gülümseme yerleşti. “Kendimi çok yalnız hissediyorum, sanki… Sanki çevremdeki herkes yaşıyor ama ben bir ruhum. Kendimi ölü gibi hissediyorum.” Sesinde üzüntü vardı ve gözlerinde dürüst bir parıltı. Bakışlarını kuzeninden ayırdı ve dizlerini karnına çekip başını yaslayarak gölü izlemeye başladı tekrar.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Brenda Stormrage
Hufflepuff 5. Sınıf & Bina Başkanı & Takım Kaptanı
 Hufflepuff 5. Sınıf & Bina Başkanı & Takım Kaptanı


Kadın Rp Partneri : İan Joseph Somerhalder (L)
Kan durumu : Safkan..
Mesaj Sayısı : 510
Kayıt tarihi : 19/12/09
Yaş : 24

MesajKonu: Geri: Özlem..   Cuma Haz. 25, 2010 6:44 pm

Karanlıktan ona doğru uzanan siluet kuzeni Jace'ti.Korkusunu bastırmak için derin nefesler alırken elini de göğsüne koymuştu."Tanrı aşkına korktum" diyebilmişti cılız bir sesle.Sanki aralarında hiç bir sorun yok gibi bir cevaptı bu.Böyle olmasının sebebi de Brenda'nın Jace olan özlem ve sevgisiydi.Küçüklüğünden beri yokluğunu hissetmesi onunla yakınlık kuramaması hayatın onları yan yana getirdiği an da davranışları yüzünden kavgaya değil de ona daha da iyi yaklaşmaya iterdi.İçin de kolay kolay kin beslemezdi cadı.Hiç tereddüt etmeden oturmuştu Jace kuzeninin yanına ve üstelik hiç duymadığı sözler dökülmüştü dudaklarından.Canının sıkkın olması cadının içinde bir burukluğa neden olmuştu.Ona zaten uzaktı üstelikte üzgündü.Herkesten kendini uzak tutmasının acısına yeni yeni varmıştı.Peki ya Brenda'nın yanına da ne arıyordu?Hiç konuşmadığı halde şimdi neden buradaydı? Buna şaşırsa da bir o kadarda seviniyordu.Canının bir parçası yanındaydı.Konuşmalarını bitirdikten sonra başını karnına çektiği dizlerine yaslayarak esen rüzgarın suda ki dansını izlemeye başladı.Cadı gölden başını çevirerek kuzenini izlemeye koyuldu.

Parlayan gözlerinde uzun süredir göremediği mutluluğu arıyordu.Gülmek onu daha da çekici kılıyordu oysa.Somurtkan bir surat ona yapışmış gibi olsa da kalbi bunu desteklemiyordu.Cadı buna emindi.Göründüğü gibi bir kalbi olmadığına tüm içtenliği ile inanıyordu.Fakat bunu Oce anlatması imkansız derecede gibi bir şeydi.Ona göre Jace'in yılanların içinde olması yeterdi.Kendi kör kalbi bunu görmesine büyük bir engeldi.Bu yüzden de Brenda'yı hep yanında tutmuş Jace pek yaklaştırmamıştı.Brenda Oce göre daha kırılgan bir yapıdaydı.Belki de korkusu engeldi..

Kendi sıkıntılarını unutmuş kuzenini izlerken ona sarılma isteği belirdi içinde.Yılların özlemini alamayacağını biliyordu elbette.Onsuz geçen kocaman 13 sene.Brenda doğruldu.Elini ona doğru uzatmak isterken kuzeninin itmesinden korkarcasına tereddütle geri çekti.Bu canını hayli yakmayı başarmıştı.Kalbinin derinliklerinden gelen yaşlardı yanaklarını yıkamaya başlayan.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Özlem..   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Özlem..
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Holdric Legend :: Hogwarts Cadılık ve Büyücülük Akademisi :: Arazi :: Göl Kenarı-
Buraya geçin: