Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry
 
AnasayfakapıTakvimKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Katié Lillian Halé

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Trisha Iva Sylvian
Banned


Kadın Rp Partneri : Boş işler bunlar.
Kan durumu : Safkan.
Mesaj Sayısı : 25
Kayıt tarihi : 13/02/10
Yaş : 21
Lakap : Trish.

MesajKonu: Katié Lillian Halé   C.tesi Şub. 13, 2010 3:27 pm


New York'da karlı bir kış günü...Annesini ve babasını 3 yıl önce kaybetmiş,kendi halinde,normal bir genç kız olan Lillian, pizza restoranındaki işine gitmek için hazırlanıyordu.
Herzamanki günlerden biriydi.Ama Lillian'ın içinde tuhaf bir his vardı.Annesini ve babasını kaybettikten sonra hissizleşmişti.Böyle bir şey hissetmesi garipti.
Bunu umursamayıp hazırlandıktan sonra minik,kutu misali evinden çıkıp Pizza Da Lutte adlı restorana yol aldı.Yürürken eski botları vıcık vıcık sesleri çıkarıyordu.Gilman Sokağı'ndan geçerken her zamanki gibi Bayan Lori'ye selam verdi.Yürümeye devam ederken yol birden karardı.Lillian ürkmeye başlamıştı.Soğuktan içi titredi ve adımlarını hızlandırmaya başladı.
Pizza De Lutte yazılı ışıklı tabelayı görünce içi rahatladı.Koşar adımlarla boş ve dışarıdan daha sıcak olan restorana girdi .Dünya'da ona en yakın olan kişi ve en iyi dostu Jack'e ''Günaydın J.'' dedi.Jack ''Günaydın Lil.'' diye karşılık verdi ve pizza pişirme işine devam etti.
Lillian kasadaki yerini aldı ve buğulu camdan dışarı bakmaya başladı.Annesi ve babasını düşündü.Ölmeselerdi çok şey değişebilirdi.Gerçi 19 yaşında olduğu için yine tek başına yaşardı ama okulu bırakması gerekmezdi.Lillian üniverste masraflarını karşılayamadığı için sadece liseyi okumuştu.Para kazanmak için birçeok işe girmişti.Barmenlik,sekreterlik...Hatta restoranlarda gitar bile çalmıştı ama hiçbirini becerememişti.İşte en son kasiyerliğin ona uygun bir iş olduğunu keşfetti.Sakin ve kolay bir iş...
Bunları düşünürken restorant sahibi Bay Nickolas düşüncelerini bölerek ''Gary bu gün gelmedi siparişleri senin götürmen lazım.''dedi herzamanki kibiriyle ve Lillian'a bir motor kaskı uzattı.Lillian şaşırmamıştı.Siparişleri götürecek biri olmadığında hep Lillian götürürdü.''Tamam'' diye cevap verdi ve kask ile anahtarı aldı.
Restorantdan çıkarak kırmızı-beyaz motora bindi ve çalıştırdı.Lil motora binmeyi biliyordu ama bu onun için bir hobi değildi.Bir U dönüşü yaparak sipariş veren adrese doğru yol aldı.Yaklaşık 10 dakika sonra bir ara sokaktan geçerken az ilerisinde bir şeyin yattığını gördü.Acaba bir ölümüydü?Bakmaya korkarak motordan indi ve yerde yatan şeye doğru yavaş adımlarla yürümeye başladı.Yatan şeye yaklaştığında onun bir insan olduğunu gördü.Yüzü buz kesmiş gibi bembeyazdı.O anda onun ölü olduğunu anladı.Geri çekilerek cep telefonunu titreyen elleriyle aldı ve 112'yi çevirdi.Telefonu bi kadın açtı. ''Alo.Nasıl yardımcı olabilirim?''diye sordu.Lillian ''Burda bir insan var.Sanırım...'' derken cümlesini devam ettiremedi.Cesedin olduğu tarafa yöneldiğinde hiçbirşey yoktu.Tanrım yoksa hayal mi görüyordu?Yolda ölü birinin yattığını görmüştü ama şimdi o kişi yoktu.
O kadar çok korkmuştu ki yerinden kıpırdayamadı.Belki de hayal görmüştü.Ama bu ihtimal zayıftı.Bu konuya bulaşmayacaktı.Motoruna doğru koşarak gitmeye başladığında buz gibi birşey bileğinden tutarak onu geri çekti.Lillian korkudan bayılabilirdi.Daha demin ölü gibi yatan oğlan şu an karşısında duruyordu.Gözrengi kan kırmızısıydı ve sipsivri köpek dişlerini Lillian'ın boğazına doğrultmuştu.Lillian'ın boğazını ısırdığı anda çok keskin bir acı hissetti.Lillian çırpınmasını kesmiş,pes etmişti.Hayatının bittiğini anladı ve ölümün soğukluğuna bıraktı...
Lillian'ın gözleri hafif hafif aralandı.Tanrım gerçekten ölmüşmüydü? Beyaz bir tavana bakıyordu.Ayrıca cildi buz kesmişti.Herşeyi ayrıntılı bir şekilde görebiliyor ve duyabiliyordu.Ölümden insanlar buraya mı gidiyordu?
Gözlerini tamamen açtı ve karşısında onu öldüren adam şu an karşısında aynı korkutuculuğu ve aynı yakışıklılığıyla duruyordu. Adama ''Öldüm mü?''diye sorduğunda adam hafif bir kahkaha attı.Ona ''Hayır ölmedin.Aslında yaşıyor da sayılmazsın.''diye karşılık verdi düşünceli bir şekilde. ''Neler oldu bana?Ayrıca sen kimsin ve burda ne arıyorum?Şu an o pizzayı sahibine götürmüş olmam gerekiyordu.''diye hızlıca konuştum.Adam''Ah üzgünüm ben Cameron ve sen artık sonsuz bir yaşama sahipsin.''diye cevap verdi.
İlk başta adamın deli olduğunu sandı fakat her nedense ona inandı ve şu sözcükleri içinden tekrarladı.Sonsuz bir yaşama sahipsin...


Not: Bu başka bir sitede yaptığım başka bir Rp'dir.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Monica Schafer
Dungeon Master
Dungeon Master
avatar

Kadın Kan durumu : Safkan
Mesaj Sayısı : 1384
Kayıt tarihi : 19/12/09

MesajKonu: Geri: Katié Lillian Halé   C.tesi Şub. 13, 2010 3:36 pm

Öncelikle hoşgeldin

65*

Betimlemelerin çok azdı. Pek yazım hatası göremedim. Orta karar bir rpydi.

_________________

[Resimleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.]
Vanilla &Waffle

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://holdric-legend.my-rpg.com
 
Katié Lillian Halé
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Holdric Legend :: Rp dışı :: Karakter Onaylama-
Buraya geçin: