Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry
 
AnasayfakapıTakvimKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 kayra jessica blackmond

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Kayra Jessica Blackmond
Yazar
Yazar
avatar

Kadın Rp Partneri : aranıyor... :(
Kan durumu : aslında bir safkan olmasına rağmen çoğu onu melez olarak biliyor
Mesaj Sayısı : 29
Kayıt tarihi : 08/04/10
Yaş : 23

MesajKonu: kayra jessica blackmond   Perş. Nis. 08, 2010 9:38 pm


Kayra birkaç gün sonra evine gideceği için garip bir heyecana kapılmıştı. Aslında eve gitmekten çoğu zaman korkardı. Ama bu tatilde durum biraz farklı olacağa benziyordu. Aslında yalnızca hisleri söylüyordu bunu. Uyumak için yeterince geç kaldığını anladı ve yatağına girdi. Her zaman olduğu gibi çok geçmeden uyuyakaldı.

Rüya gördüğünün farkındaydı. Uyanmak istiyordu, ama başaramayacağını anlayınca rüyanın avuçlarına bıraktı kendini. Rüyasındaki evin nereden tanıdık geldiğini hatırlamaya çalışırken Kayra gördüğü bebeğe yaklaştı. Annesinin kucağındaydı. İkisi de Kayra'yı görmüyorlardı. Gürültülü ayak sesleriyle odaya başka bir adam girdi. Kayra bu adamın da bebeğin babası olduğu hakkında tahmin yürüttü. Adam da kadın da henüz çok gençtiler. Adamın sesi Kayra'nın kulaklarında çınladı.

-Geliyorlar, gitmeliyiz.
O sırada depremi andıran bir sarsıntı ve gürültüyle Kayra kendini koltuğun arkasına attı. Uzun bir süre orada kendini korumaya çalıştı. Sarsıntının kesildiğini hissedince az önce gördüğü aileye bakmak istedi. Ancak bebeği koltuğa bırakmış kaçıyorlardı. Kayra bebeğin ağladığını görünce dayanamadı, onu kucağına aldı. Bebeğin yakasına iliştirilmiş bir not vardı:
Onun için geri döneceğiz. Bizim adımıza ona iyi bakacağınıza gönülden güveniyor, şimdiden teşekkürlerimizi sunuyoruz.
NOT: Biz gelmeden gerçekleri öğrenirse onu sevdiğimizi söyleyin. O bizim bir tanecik kızımız.


Kayra kan ter içinde uyandığında herkesin hazırlandığını gördü. Bütün gördüklerini unutup eve gitme telaşına kapıldı. Yine aynı çileler, aynı gürültü, aynı öğütler...

.....................................................

Noel tatili için eve gelmişti. Kayra Hogwarts'da okuduğu için çok nadir geldiği evini hiç özlemediğini ancak geldiğinde anlamıştı. Ne yazık ki onlar ailesiydi ve gelmek zorundaydı. Yüzünü yıkamış odasına geri dönüyordu. Öyle çok uymuştu ki gözleri küçülmüş, yüzü şişmişti. Bu halinden nefret etmesine rağmen tekrar uyumayı düşünüyordu.
Annesi ve babasının odasından gelen sesleri duyunca kötü birşeyler olduğunu sanıp kapılarına koştu. Fakat kavga ettiklerini anlayınca kapıyı açmadı. Odasına gitmekle orada kalıp konuştuklarını dinlemek arasında karar veremiyordu. Kapı dinlemekten nefret ederdi. Ama anne ve babasının kavgalarını sonlardırmak için yardıma ihtiyaçları olabileceğini düşünüyordu. O sırada kendisinden bahsedildiğini anlayınca daha fazla tereddüt etmeden kapıya yaklaştı.

-Hogwarts'da gerçekleri öğreneceğini bile bile onu oraya gönderemeyiz. Onu kaybetmeyi göze alamam.
Annesinin ağladığı kolay kolay duyulmazdı. Fakat bu kez gerçekten birşeyler döndüğü kesindi. Ortada dönen her neyse Kayra'yla ilgiliydi ve bilinmeyen gerçekler vardı. Düşüncelerinden sıyrılıp kapıya iyice dayandı. Gerçeği duymakta kararlıydı.
-Ne yaparsak yapalım bunu öğrenecek. Ondan gizleyemeyiz. Neden bu kadar korktuğunu anlayamıyorum.
-Onu kaybetmekten korkuyorum. Onun da yoldaşlığa katıldığında neler olacağını düşünemiyor musun? Kabul etmeseler de KARANLIK daha güçlü. Zaten öyle olmasaydı Kayra'nın ailesi yaşıyor olurdu.
Kayra son duyduklarından sonrasını dinleyemedi. Yıllarca kardeş olduğunu sandığı Nate ona sesleniyordu. Yoksa o da mı duymuştu? Onunla kardeş değildi. Her ne kadar anlaşamasa da sevdiği annesi ve babası da gerçek ailesi değildi. Annesi ve babasına ne olmuştu? Yoksa...
Nate Kayra'nın yere yığılmış halde olmasına dayanamadı ve onu nazik biçimde kucakladı. Kayra farkında olmadan hıçkırıklara boğulmuştu. Nate'in çenesinin altına başını koyunca biraz daha sakinleşti.
Nate bütün bunları yıllardır biliyordu. Ama Kayra'ya söylerse onu kaybedeceğinin annesi gibi o da farkındaydı. Kayra'yı kendine getirmek için buz gibi küvetin içine onunla birlikte girdi. Suyun her zaman sinir bozucu gelen sesi şimdi sakinleştiriyordu. Nate küvetten kalkıp havlu getirmeyi düşünüyordu. Fakat Kayra onu bırakmıyordu.

-Jes. İkimiz de hasta olacağız. Lütfen kendine gel.
-Neden, ne için, kim için? Nate biraz daha burada kal.

Kayra'nın titreyen sesi Nate'in ona daha sıkı sarılmasını sağlamıştı. Nate gerçekleri Kayra'nın Hogwarts'a gideceği mektubu geldiğinde öğrenmişti. O günden sonra kardeşine daha farklı bakmaya başlamıştı. Şimdiyse ona bakarken kardeş olduklarını sık sık kendine hatırlatmak zorunda kalıyordu. Çünkü kendine bile itiraf edemediği bir gerçek vardı; ona aşık olmuştu.
Nate Kayra'nın biraz daha sakinleştiğini anlayınca onu havluya sardı. Yavaşça kucağına aldı ve odasına götürdü. Yatağına oturmasını sağladıktan sonra dolabından ona kıyafet hazırlamak üzere odanın diğer tarafına geçti. Kayra sesini düzeltmek için hafifçe öksürdü.

-Neden bana söylemedin?
Nate'nin korktuğu soru tahmin ettiğinden daha erken gelmişti. Kucağındaki kıyafetleri yatağa koyduktan sonra kendisi de Kayra'nın yanına oturdu. Sesini nasıl kontrol edebileceğini düşünürken Kayra'nın ona korku dolu ifadelerle bakması, sesini düzeltmesinin bir işe yaramayacağını hatırlattı. Çaresizce ne cevap vereceğini bilmeden Kayra'ya baktı. Onu gerçekten seviyordu. Ne şekilde olursa olsun ondan ayrılmamakta kararlıydı. Bu düşüncelerin gözlerine yansıdığının farkındaydı. Artık kaçamayacağını biliyordu.
Kayra da bu bakışların ne anlama geldiğini bilecek kadar iyi tanıyordu Nate'i. Yıllarca her türlü deliliği yapmışlardı. Şimdi yaptıklarının da bir delilik olduğunun farkındaydı. Bu yüzden Nate'in aklından geçenleri gayet iyi biliyordu.

-Niye söylemedin.
Nate Kayra'nın hangisinden bahsettiğini tam olarak bilemiyordu. Ama artık söylemesi gerekeni söyleyecekti. Daha fazla içinde tutmak istemiyordu. Zaten içindeki ses de geç kaldığını söylüyordu.
-Seni seviyorum, Jes.
Kayra'ya diğer ismiyle yalnızca Nate seslenirdi. Çoğunlukla onu bile söylemez, Jes derdi. Şimdi de o şekilde konuşuyordu. Çünkü Kayra'nın vereceği tepkiyi bu şekilde az da olsa değiştirebileceğini biliyordu.
Kayra konuşmak istemiyordu. Tek istediği hangi ünvanla olursa olsun Nate'in yanında olmasıydı ve öyleydi de.
Kayra gözlerini yavaşça kapatırken son yarım saattir neler yaşadığını tekrar hatırlamaya çalıştı. Aklına kesitler halinde son birkaç haftası geliyordu. Birden eve gelmeden önce gördüğü rüyayı hatırladı.
Nate Kayra'nın bu haliyle ne demek istediğini bir türlü kestiremiyordu. Ama ona gittikçe daha da yaklaştığını anlamıştı. Kendine engel olmak istese de içindeki ses durmamasını söylüyordu. Kayra'ya daha da yaklaştı ve dudaklarına yavaşça masum bir öpücük kondurdu. Çok geçmeden kendini geriye çekti. Fakat Kayra gözlerini açmıyordu. Nate onun için gerçekten endişeleniyordu. Onun kendine gelmesi için herşeyi yapmaya hazırdı. Diğer yandan da Kayra'nın canını yakmaktan korkuyordu. Tek yapabileceğini yaptı, Kayra'yla konuşmayı denedi:

-Jes.
Kayra aniden gözlerini açtı. Gözleri büyümüş, her zamankinden farklı bir ifadeye bürünmüştü. Garip biçimde gülümsüyordu. Hep gülümserdi, hayata gözlerinde tebessümle bakardı. Fakat bu hali çok farklıydı. Ürkütücü denebilecek bir durumda olduğunu Kayra umursamıyordu bile.
-Nate! Annem ve babam ölmedi ki...
Nate Kayra'nın kendinden geçtiğini düşünmeye başlamıştı. Onun her halini, tüm davranışlarının ne anlama geldiğini bilirdi. Ancak son yarım saattir Kayra tanımadığı birine dönüşüyordu. Yine de o sevdiği kızdı ve ona yardım edecekti.
-İyi misin?
-Unuttun galiba ben bir büyücüyüm. Hadi gidiyoruz.
Kayra küçük kız çocuğu gibi yataktan zıplayarak, ıslak kıyafetleriyle kalktı ve Nate'i de arkasından sürükledi.
-Jessica. Annen ve baban öldüğü için seni babamlara emanet etmişler.
-Biliyorum. Ama ölmediler işte.

Nate Kayra'nın ne demeye çalıştığını anlamaya çalışmayı bıraktı. Başarısız olmaktansa beklemeye karar verdi. Ama bilmediği bir geleceğe sürüklenirken yapmak istediği birşey vardı: Kayra'nın durması için onu sert bir şekilde kendisine çekmesi gerekti. Bu kez öncekinden daha sert öpüyordu Kayra'yı ve karşılıklıydı. İkisi de nefes nefese kalınca birbirlerinden yavaşça uzaklaştılar.
-Ben de seni seviyorum.
Birbirlerine gülüyorlardı. Bilinmezliğe doğru gittiklerini biliyorlardı. Ama ikisinin de umursadıkları yoktu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Océane Clémente
Ravenclaw 5. Sınıf & Bina başkanı & Takım Kaptanı
Ravenclaw 5. Sınıf & Bina başkanı & Takım Kaptanı
avatar

Kadın Özel yetenek : Metamorfmagus
Rp Partneri : Lasthe.
Kan durumu : Melez
Mesaj Sayısı : 846
Kayıt tarihi : 16/03/10

MesajKonu: Geri: kayra jessica blackmond   Cuma Nis. 09, 2010 9:16 pm

Betimleme: 15/20
Akıcılık: 15/20
Anlatım/imla: 7/10
Renklendirme: 8/10
Uzunluk: 19/20
Hayal gücü: 16/20

seksen
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://holdric-legend.my-rpg.com
 
kayra jessica blackmond
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Holdric Legend :: Rp dışı :: Karakter Onaylama-
Buraya geçin: